Οι σημαντικότερες αλλαγές στις παροχές σε είδος για το φορολογικό έτος 2020

Για φορολογικά έτη που αρχίζουν από 1/1/2020 και μετά, με τις μεταβολές που επέφερε ο Ν.4646/2019, έχουν επέλθει αλλαγές στο άρθρο 13 του Ν.4172/2013 σχετικά με τις παροχές σε είδος. Με αφορμή την κοινοποίηση των Ε.2197/2020 και Ε.2208/2020 συγκεντρώνουμε τις σημαντικότερες διατάξεις και μεταβολές.

1. Γενικά – Παρ. 1 άρθρου 13

Με την επιφύλαξη των διατάξεων των παραγράφων 2, 3, 4 και 5 και του άρθρου 14, οποιεσδήποτε παροχές σε είδος λαμβάνει ένας εργαζόμενος ή εταίρος ή μέτοχος ή συγγενικό πρόσωπο αυτού κατά την έννοια της περίπτωσης στ΄ του άρθρου 2, συνυπολογίζονται στο φορολογητέο εισόδημά του στην αγοραία αξία τους, εφόσον η συνολική αξία των παροχών σε είδος υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ ανά φορολογικό έτος και μόνο για το υπερβάλλον ποσό.

Οι κυριότερες αλλαγές που αφορούν την παρ. 1 είναι:

  • Αναφέρονται και οι διατάξεις του άρθρου 14 του Κ.Φ.Ε. , κατά το μέρος που συνδέονται και επηρεάζουν το ζήτημα των παροχών σε είδος. Το άρθρο 14 αφορά απαλλαγές εισοδήματος από μισθωτή εργασία και συντάξεις. Η αναφορά είναι κυρίως νομοτεχνική και δεν επηρεάζει την ουσία.
  • Κατονομάζονται ρητά τα πρόσωπα που λαμβάνουν παροχές σε είδος στα οποία περιλαμβάνονται, πέραν των εργαζομένων ή των συγγενικών τους προσώπων και οι εταίροι, οι μέτοχοι ή τα συγγενικά πρόσωπα αυτών (στην προγενέστερη διάταξη οι εταίροι ή μέτοχοι αναφέρονταν στις άλλες παραγράφους)
  • Παράλληλα, διευκρινίζεται ότι η έννοια του «συγγενικού προσώπου» είναι αυτή που ορίζεται στην περ. στ΄ του άρθρου 2 του ΚΦΕ (σύζυγος, ανιόντες ή κατιόντες σε ευθεία γραμμή). Στην έννοια του «συγγενικού προσώπου» περιλαμβάνεται και το μέρος συμφώνου συμβίωσης, όπως προκύπτει από τη ρητή διατύπωση της αιτιολογικής έκθεσης επί του άρθρου 4 του Ν.4646/2019.
  • Το όριο των τριακοσίων (300) ευρώ για τις παροχές σε είδος λειτουργεί πλέον ως αφορολόγητο όριο. Ειδικότερα, καθίσταται σαφές ότι, εφόσον η αξία της παροχής προς εργαζομένους, εταίρους, μετόχους ή συγγενικά πρόσωπα αυτών υπερβαίνει τα τριακόσια (300) ευρώ ανά φορολογικό έτος, στο συνυπολογισμό του φορολογητέου εισοδήματος από μισθωτή εργασία του υπόχρεου φυσικού προσώπου θα ληφθεί υπόψη μόνο το υπερβάλλον, πέραν των τριακοσίων (300) ευρώ, ποσό της αξίας της παροχής και όχι το σύνολο αυτής.

Παράδειγμα 1: Επιχείρηση, μετά από συμφωνία με στέλεχός της, καταβάλλει απευθείας σε διαγνωστικό κέντρο έξοδα για ιατρικό check up, ύψους 250 ευρώ, για το φορολογικό έτος 2020. Η παροχή αυτή δεν υπερβαίνει τα 300 ευρώ και δεν πρέπει να χαρακτηριστεί ως εισόδημα από μισθωτή εργασία. Εφόσον η δαπάνη αυτή θεωρείται ότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου22 του ΚΦΕ, θα πρέπει να αναμορφωθεί ως μη εκπιπτόμενη δαπάνη σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 23 του ΚΦΕ (προσωπικές καταναλωτικές δαπάνες).

 

Παράδειγμα 2: Ανώνυμη Εταιρεία συμφωνεί με μέτοχο αυτής να χρησιμοποιήσει την πιστωτική κάρτα της εταιρείας για ποσό με όριο τα 5.000 ευρώ. Για το φορολογικό έτος 2020, χρησιμοποιήθηκε ποσό 4.500 ευρώ. Η επιχείρηση θα χαρακτηρίσει μέσω της βεβαίωσης αποδοχών ως εισόδημα από μισθωτή εργασία που προέρχεται από παροχή σε είδος, ποσό ύψους 4.200 ευρώ (τα 300 ευρώ αποτελούν αφορολόγητο όριο).

 

2. Παραχώρηση οχήματος – Παρ. 2 άρθρου 13

Η αξία της παραχώρησης ενός οχήματος σε εργαζόμενο ή εταίρο ή μέτοχο από ένα (1) φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα, για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα εντός του φορολογικού έτους, υπολογίζεται με βάση την ακόλουθη κλίμακα ως ποσοστό της Λιανικής Τιμής Προ Φόρων (ΛΤΠΦ) του οχήματος ως εξής:
α) για ΛΤΠΦ από μηδέν (0) έως δεκατέσσερις χιλιάδες (14.000) ευρώ ως ποσοστό τέσσερα τοις εκατό (4%) της ΛΤΠΦ ως επιπλέον ετήσιο εισόδημα,
β) για ΛΤΠΦ από δεκατέσσερις χιλιάδες ένα (14.001) έως δεκαεπτά χιλιάδες (17.000) ευρώ ως ποσοστό είκοσι τοις εκατό (20%) της ΛΤΠΦ ως επιπλέον ετήσιο εισόδημα,
γ) για ΛΤΠΦ από δεκαεπτά χιλιάδες ένα (17.001) έως είκοσι χιλιάδες (20.000) ευρώ ως ποσοστό τριάντα τρία τοις εκατό (33%) της ΛΤΠΦ ως επιπλέον ετήσιο εισόδημα,
δ) για ΛΤΠΦ από είκοσι χιλιάδες ένα (20.001) έως είκοσι πέντε χιλιάδες (25.000) ευρώ ως ποσοστό τριάντα πέντε τοις εκατό (35%) της ΛΤΠΦ ως επιπλέον ετήσιο εισόδημα,
ε) για ΛΤΠΦ από είκοσι πέντε χιλιάδες ένα (25.001) έως τριάντα χιλιάδες (30.000) ευρώ ως ποσοστό τριάντα επτά τοις εκατό (37%) της ΛΤΠΦ ως επιπλέον ετήσιο εισόδημα,
στ) για ΛΤΠΦ πλέον των τριάντα χιλιάδων ένα (30.001) ευρώ, ως ποσοστό είκοσι τοις εκατό (20%) της ΛΤΠΦ ως επιπλέον ετήσιο εισόδημα, ανεξάρτητα αν το όχημα ανήκει στην επιχείρηση ή είναι μισθωμένο με οποιονδήποτε τρόπο στα ανωτέρω πρόσωπα.
Το ανωτέρω ποσοστό καθενός οχήματος δεν επιμερίζεται σε περισσότερα του ενός πρόσωπα. Η αξία της παραχώρησης του οχήματος μειώνεται βάσει παλαιότητας ως εξής:
i) 0-2 έτη καμία μείωση.
ii) 3-5 έτη μείωση δέκα τοις εκατό (10%).
iii) 6-9 έτη μείωση είκοσι πέντε τοις εκατό (25%).
iv) Από 10 έτη και μετά μείωση πενήντα τοις εκατό (50%). Από τις διατάξεις του παρόντος εξαιρούνται τα οχήματα που παραχωρούνται αποκλειστικά για επαγγελματικούς σκοπούς και έχουν Λιανική Τιμή Πώλησης Προ Φόρων έως δεκαεπτά χιλιάδες (17.000) ευρώ.

 

Οι κυριότερες αλλαγές που αφορούν την παρ. 2 είναι:

  • Ο υπολογισμός της παροχής σε είδος με τη μορφή της παραχώρησης οχήματος σε εργαζόμενο ή εταίρο ή μέτοχο, γίνεται πλέον με την εφαρμογή προοδευτικής κλίμακας και όχι ως ποσοστό στο σύνολο της Λ.Τ.Π.Φ. του οχήματος.
  • Δεν θεωρούνται παροχή σε είδος, τα οχήματα που παραχωρούνται αποκλειστικά για επαγγελματικούς σκοπούς και έχουν Λ.Τ.Π.Φ. έως δέκα επτά χιλιάδες (17.000) ευρώ, αντί δώδεκα χιλιάδες (12.000) ευρώ. Αν τα οχήματα αυτά έχουν Λ.Τ.Π.Φ. άνω των 17.000 ευρώ, τότε για αυτά υπολογίζεται παροχή σε είδος με βάση τη συνολική Λ.Τ.Π.Φ..
  • Η δαπάνη ηλεκτρικού ρεύματος για φόρτιση οχήματος μηδενικών ή χαμηλών ρύπων έως 50 γρ. 002/χλμ (άρθρο 14, παρ. 1 ΚΦΕ), δεν αποτελεί παροχή σε είδος
  • Στην παραχώρηση οχήματος μηδενικών ή χαμηλών ρύπων έως 50 g C02/Km ως αγοραία αξία για την εφαρμογή των διατάξεων περί παροχής εξαιρείται από την ΛΤΠΦ αξία έως 40.000 ευρώ.
  • Το άνευ χρηματικού ανταλλάγματος κόστος φόρτισης επιβατικού αυτοκινήτου μηδενικών ή χαμηλών ρύπων έως 50 g C02/Km στις εγκαταστάσεις του εργοδότη δεν θεωρείται παροχή σε είδος του άρθρου 13 του ΚΦΕ.

Υπολογισμός παροχής σε είδος παραχώρησης οχήματος

Κλιμάκιο ΛΤΠΦ (ευρώ) Συντελεστής Ποσό ανά κλιμάκιο σε ευρώ Προοδευτικό άθροισμα
0 – 14.000 4% 560 560
14.001 – 17.000 20% 600 1.160
17.001 – 20.000 33% 990 2.150
20.001 – 25.000 35% 1750 3.900
25.001 – 30.000 37% 1850 5.750
30.000 + 20% ++ ++

 

Η αξία της παραχώρησης του οχήματος μειώνεται βάσει παλαιότητας ως εξής:

Έτη Ποσοστό μείωσης
0 – 2 0
3 – 5 10%
6 – 9 25%
10 + 50%

 

Ως ΛΤΠΦ του οχήματος, κατά μάρκα, μοντέλο, τύπο, παραλλαγή και έκδοση αυτού, νοείται η τιμή που προκύπτει από τους υποβαλλόμενους τιμοκαταλόγους στην Αρμόδια Τελωνειακή Αρχή από τους επίσημους αντιπροσώπους/διανομείς των οχημάτων ή/και από άλλα υπόχρεα πρόσωπα, όπως αυτά ορίζονται στην Α.1203/29.05.2019 (Β΄ 1933) Απόφαση Διοικητή ΑΑΔΕ (κατασκευαστές για τα εγχωρίως παραγόμενα οχήματα, πρόσωπα που διαθέτουν στην ελληνική αγορά οχήματα προερχόμενα από διασκευή), συμπεριλαμβανομένης και της αξίας του πρόσθετου/προαιρετικού (EXTRA) εξοπλισμού, προ Φ.Π.Α. και τέλους ταξινόμησης. Συγκεκριμένα, ως ΛΤΠΦ λαμβάνεται η τιμή που αναγράφεται στη «Βεβαίωση Ανώτατης προτεινόμενης Λιανικής Τιμής προ Φόρων», η οποία χορηγείται από τα ανωτέρω πρόσωπα. Σε περίπτωση που δεν δύναται να χορηγηθεί η σχετική βεβαίωση, η ΛΤΠΦ λαμβάνεται εναλλακτικά από την αναγραφόμενη στα οικεία παραστατικά πώλησης αξία, προ Φ.Π.Α. και τέλους ταξινόμησης, μη συνυπολογιζομένων τυχόν εκπτώσεων που έχουν χορηγηθεί.

 

Παράδειγμα 3: Αυτοκίνητο ΕΙΧ ιδιοκτησίας από ΑΕ, με ΛΤΠΦ 21.000 ευρώ, 4 ετών έχει παραχωρηθεί η χρήση του στον οικονομικό διευθυντή. Το λογιστήριο της ΑΕ υπολογίζει ως αξία παραχώρησης (παροχή σε είδος):

Αξία παροχής σε είδος: 2.150 + (1.000*35%) = 2.500 ευρώ

Μείωση λόγω παλαιότητας: 2.500*10% = 250 ευρώ

Τελική αξία που θα δηλωθεί ως εισόδημα: 2.250 ευρώ.

Σημειώνεται ότι εξαίρεση από τον χαρακτηρισμό του εισοδήματος ως από μισθωτή εργασία από παροχή σε είδος, αφορά:

  • τα οχήματα που παραχωρούνται αποκλειστικά για επαγγελματικούς σκοπούς και έχουν ΛΤΠΦ έως δέκα επτά χιλιάδες (17.000) ευρώ. Εμπίπτουνοχήματα τα οποία παραχωρούνται από τις επιχειρήσεις σε συγκεκριμένους πωλητές, τεχνικούς και λοιπούς εργαζομένους, των οποίων η εργασία απαιτεί συχνή μετακίνηση εκτός των εγκαταστάσεων του εργοδότη (tool cars) και χρησιμοποιούνται για την επιχειρηματική δραστηριότητα του εργοδότη, ανεξάρτητα αν τα οχήματα αυτά μπορεί να χρησιμοποιούνται από τον δικαιούχο και εκτός του ωραρίου εργασίας του.
  • τα κοινόχρηστα οχήματα (toolcars), ανεξαρτήτως της ΛΤΠΦ αυτών (ακόμα, δηλαδή, και αν υπερβαίνουν τις 17.000 ευρώ), τα οποία δεν έχουν παραχωρηθεί σε συγκεκριμένο υπάλληλο ή ομάδες υπαλλήλων, αλλά διατίθενται από την επιχείρηση με σκοπό να χρησιμοποιούνται εκ περιτροπής από το προσωπικό της, ως αναγκαίο μέσο για τη διεκπεραίωση της εργασίας που του έχει ανατεθεί
  • οχήματα, ανεξαρτήτως ΛΤΠΦ από τη χρήση των οποίων δεν προκύπτει όφελος για τον χρήστη. Ενδεικτικά, ως τέτοια οχήματα, νοούνται τα ακόλουθα:
    α) Τα οχήματα δοκιμών (test-drive), που διαθέτουν οι επιχειρήσεις εμπορίας αυτοκινήτων,
    β) Τα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (π.χ. mini-bus),
    γ) Τα οχήματα που χρησιμοποιούν επιχειρήσεις (π.χ. ξενοδοχειακές επιχειρήσεις) για μεταφορά καλεσμένων ή πελατών τους,
    δ) Τα οχήματα τα οποία διαθέτουν οι επιχειρήσεις επισκευής και συντήρησης (service) οχημάτων προσωρινά σε αντικατάσταση των επισκευαζόμενων,
    ε) Τα οχήματα ιδιωτικής χρήσης που χρησιμοποιούνται από τις αεροπορικές εταιρείες και τις επιχειρήσεις διαχείρισης αεροδρομίων για την εξυπηρέτηση των αεροσκαφών και των επιβατών τους (αυτοκίνητα πίστας) καθώς και για την μεταφορά VIPS ή προσωπικού

3. Δάνειο – παρ. 3 άρθρου 13

Οι παροχές σε είδος με τη μορφή δανείου, προς εργαζόμενο ή εταίρο ή μέτοχο από ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα, είτε περιβάλλονται τη μορφή έγγραφης συμφωνίας είτε όχι, αποτιμώνται με βάση το ποσό της διαφοράς που προκύπτει μεταξύ των τόκων που θα κατέβαλε ο εργαζόμενος ή εταίρος ή μέτοχος στη διάρκεια του ημερολογιακού μήνα κατά τον οποίο έλαβε την παροχή, εάν το επιτόκιο υπολογισμού των τόκων ήταν το μέσο επιτόκιο αγοράς, του οποίου η μέθοδος υπολογισμού ορίζεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, κατά τον ίδιο μήνα και των τόκων που τυχόν κατέβαλε ο εργαζόμενος στη διάρκεια του εν λόγω ημερολογιακού μήνα.

Οι κυριότερες αλλαγές που αφορούν την παρ. 3 είναι:

  • Πλέον, ακόμη και στις περιπτώσεις στις οποίες το δάνειο δεν έχει περιβληθεί τη μορφή έγγραφης συμφωνίας, ως παροχή σε είδος, λαμβάνεται η διαφορά των τόκων που προκύπτει κατά τα ανωτέρω και όχι το σύνολο του αρχικού κεφαλαίου του δανείου.
  • Αναφορικά με τις προκαταβολές μισθών, με την ΠΟΛ.1219/2014 εγκύκλιο είχε διευκρινιστεί ότι ποσά που υπερβαίνουν τους τρείς (3) μισθούς, θεωρούνται δάνειο. Δεδομένου ότι με τις νέες διατάξεις απαλείφεται η φράση «η προκαταβολή μισθού άνω των τριών (3) μηνών θεωρείται δάνειο», διευκρινίζεται ότι στο πλαίσιο των νέων διατάξεων προκαταβολές μισθών, ανεξαρτήτως του ύψους τους, δεν θεωρούνται δάνειο όταν εξοφλούνται στο σύνολό τους, έναντι των αντίστοιχων μελλοντικών μισθών, ήτοι για τους επόμενους μήνες δεν θα καταβληθούν στον εργαζόμενο οι αποδοχές του, έως ότου αποσβεστεί ολοσχερώς το ποσό της προκαταβολής. Αντίθετα, σε περίπτωση που οι προκαταβολές μισθών εξοφλούνται δια μηνιαίων κρατήσεων από τις αποδοχές του εργαζομένου, θεωρούνται δάνειο και ως εκ τούτου συνιστούν παροχή σε είδος.

Παράδειγμα 4: Έστω ότι εργαζόμενος με μηνιαίες αποδοχές 1.000 ευρώ λαμβάνει από τον εργοδότη του τον Μάρτιο ποσό 2.500 ευρώ (2,5 μισθούς) ως προκαταβολή μισθού και συμφωνείται ότι δεν θα του καταβληθούν καθόλου αποδοχές για τους επόμενους μήνες μέχρι να αποπληρωθεί το εν λόγω ποσό. Πιο συγκεκριμένα, δεν θα του καταβληθούν αποδοχές για τον Απρίλιο και τον Μάιο ενώ τον Ιούνιο θα λάβει μειωμένες αποδοχές (500 ευρώ).

Στη προκειμένη περίπτωση, το συνολικό ποσό των 2.500 ευρώ δεν θεωρείται δάνειο και ως εκ τούτου δε συνιστά παροχή σε είδος, καθόσον δεν πραγματοποιείται εξόφληση δια μηνιαίων κρατήσεων, λόγω του ότι ο εργαζόμενος λαμβάνει αποδοχές, κατά τον τελευταίο μήνα (Ιούνιο) αφότου έχει αποσβεστεί ολοσχερώς το οφειλόμενο ποσό.

Για τις προκαταβολές μισθών που συνιστούν δάνειο, κατά τα ανωτέρω, ως μέσο επιτόκιο αγοράς για τον προσδιορισμό της διαφοράς των τόκων λαμβάνεται το χαμηλότερο από τα επιτόκια κάθε κατηγορίας δανείου, όπως ορίζεται από την Τράπεζα της Ελλάδος, κατά το μήνα χορήγησης της προκαταβολής.( ΠΟΛ. 1034/2014 Απόφαση Υφυπουργού Οικονομικών)

4. Δικαιώματα προαίρεσης απόκτησης μετοχών – παρ. 4 άρθρου 13

Η αγοραία αξία των παροχών σε είδος που λαμβάνει ένας εργαζόμενος ή εταίρος ή μέτοχος από νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα με τη μορφή δικαιωμάτων προαίρεσης απόκτησης μετοχών προσδιορίζεται κατά τον χρόνο άσκησης του δικαιώματος προαίρεσης και ανεξαρτήτως εάν συνεχίζει να ισχύει η εργασιακή σχέση, εφόσον οι μετοχές που αποκτώνται κατά την άσκηση του δικαιώματος προαίρεσης μεταβιβαστούν πριν από τη συμπλήρωση κατ’ αντιστοιχία του οριζόμενου χρονικού διαστήματος στο άρθρο 42Α κατά περίπτωση. Η αγοραία αξία άσκησης δικαιώματος για τις μετοχές των εισηγμένων εταιρειών είναι η τιμή κλεισίματος της μετοχής στο χρηματιστήριο μειωμένη κατά την τιμή διάθεσης του δικαιώματος. Η αγοραία αξία άσκησης δικαιώματος για τις μετοχές των μη εισηγμένων εταιρειών είναι η τιμή πώλησης μειωμένη κατά την τιμή κτήσης, η οποία προσδιορίζεται με ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 4 του άρθρου 42.

Οι κυριότερες αλλαγές που αφορούν την παρ. 4 είναι:

– Για να φορολογηθεί ως εισόδημα από μισθωτή εργασία, οι μετοχές θα πρέπει να μεταβιβαστούν πριν από τη συμπλήρωση είκοσι τεσσάρων (24) μηνών από την απόκτηση των δικαιωμάτων προαίρεσης (άρθρο 42 Α, παρ. 1) ή πριν από τη συμπλήρωση τριάντα έξι (36) μηνών από την απόκτηση των δικαιωμάτων προαίρεσης, εφόσον συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις της παρ. 2 του άρθρου 42Α.

Βλ. και σχετικά παραδείγματα στην Ε.2208/2020

 

5. Ποιες παροχές σε είδος δεν θεωρούνται εισόδημα από μισθωτή εργασία

Υπενθυμίζεται ότι οι παροχές σε είδος οι οποίες δίνονται στο προσωπικό μίας επιχείρησης σύμφωνα με επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας δεν θεωρούνται εισόδημα από μισθωτή εργασία για τους δικαιούχους, δεδομένου ότι αυτές δίνονται προκειμένου να καλύψουν τις εργασιακές ανάγκες των εργαζομένων της επιχείρησης και δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρ. 1 του άρθρου 13 του ΚΦΕ (σχετ. η ΠΟΛ.1083/2015 εγκύκλιος).

 

6. Ανακεφαλαιωτικός πίνακας

Παρατίθεται συνοπτικός πίνακας για τη φορολόγηση εισοδήματος από μισθωτή εργασία που προέρχεται από παροχή σε είδος.

Παροχή σε είδος σε εργαζόμενο ή εταίρο ή μέτοχο ή συγγενικό πρόσωπο αυτού

 

Άνω των 300 ευρώ (ενδεικτικά) Χωρίς περιορισμό αξίας Δεν θεωρείται εισόδημα από παροχή σε είδος
Δωροεπιταγές, καθώς και η αξία της αγοράς αγαθών ή παροχής υπηρεσιών, που αντιπροσωπεύουν τα χορηγούμενα «κουπόνια» Παραχώρηση οχήματος Οχήματα που χρησιμοποιούνται για επαγγελματικούς σκοπούς και η ΛΤΠΦ είναι μέχρι 17.000 ευρώ
Διατακτικές που χορηγούνται δωρεάν για την αγορά αγαθών ή τη λήψη υπηρεσιών από συμβεβλημένα καταστήματα (για διατακτικές σίτισης λαμβάνεται ποσό άνω των 6 ευρώ την ημέρα) Δάνειο Κοινόχρηστα οχήματα (toolcars), ανεξαρτήτως της ΛΤΠΦ αυτών
Χρήση εταιρικών πιστωτικών καρτών για κάλυψη προσωπικών, οικογενειακών ή άλλων δαπανών Δικαιώματα προαίρεσης απόκτησης μετοχών Οχήματα, ανεξαρτήτως ΛΤΠΦ από τη χρήση των οποίων δεν προκύπτει όφελος για τον χρήστη
Όφελος από εταιρείες παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, τηλεφωνίας, ύδρευσης, παροχής αερίου, συνδρομητικών υπηρεσιών (π.χ. τηλεόραση) για μειωμένο τιμολόγιο ή άνευ ανταλλάγματος Παραχώρηση κατοικίας Αξία εργαλείων εργασίας π.χ. tablets, φορητοί υπολογιστές ακόμα και πέραν του ημερήσιου εργάσιμου χρόνου
Πληρωμές προς φροντιστήρια, σχολεία, βρεφονηπιακούς σταθμούς, κατασκηνώσεις, ημερίδες, προγράμματα, σεμινάρια εκπαίδευσης, επιμόρφωσης, συνδρομές σε περιοδικά και επιμελητήρια, γυμναστήρια, λέσχες, ιατρικά check up κ.λπ.   Λειτουργικές και παραγωγικές ανάγκες της επιχείρησης, συμβάλλουν στην αύξηση της παραγωγικότητάς της και στην ποιότητα των συνθηκών εργασίας ή αποτελούν μέτρα για την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων.
Χρήση εταιρικών συνδέσεων κινητής τηλεφωνίας κατά το μέρος που υπερβαίνει το κόστος των προγραμμάτων χρήσης και χρησιμοποιείται για προσωπικούς σκοπούς    

 

7. Βεβαίωση αποδοχών και δήλωση παρακράτησης φόρου για παροχές σε είδος

 

Από 1/1/2019 οι υπόχρεοι παρακράτησης φόρου υποβάλλουν προσωρινή δήλωση απόδοσης του φόρου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του Ν. 4172/2013 που παρακρατούνται στο εισόδημα από μισθωτή εργασία και συντάξεις, με την υποβολή αναλυτικών εγγραφών σε μορφή ηλεκτρονικού αρχείου. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται η ετήσια βεβαίωση αποδοχών των εργαζομένων, με βάση την οποία θα συμπληρώσουν την ετήσια δήλωση φορολογίας εισοδήματος.

Η συμπλήρωση των αναλυτικών εγγραφών της βεβαίωσης αποδοχών γίνεται στην ίδια ημερομηνία με την υποβολή της προσωρινής δήλωσης παρακράτησης φόρου.

 

Όσον αφορά στις παροχές σε είδος του άρθρου 13 του N.4172/2013, λόγω του ότι η αποτίμησή τους είναι δυσχερής έως και αδύνατη κατά τη στιγμή της χορήγησής τους, δεν διενεργείται παρακράτηση φόρου επί των παροχών αυτών αλλά ο οφειλόμενος φόρος υπολογίζεται κατά την εκκαθάριση της δήλωσης, δεδομένου ότι η αξία τους (εφόσον αυτές φορολογούνται) προσαυξάνει το εισόδημα από μισθωτή εργασία των δικαιούχων. Σε περιπτώσεις που έχει ήδη διενεργηθεί παρακράτηση φόρου επί των παροχών αυτών, ο φόρος αυτός θα συμψηφισθεί κατά την εκκαθάριση.

Όλες οι παροχές σε είδος προς τους εργαζόμενους του άρθρου 13 του Κ.Φ.Ε. δύνανται να υποβάλλονται με την τελευταία προσωρινή δήλωση μηνός Δεκεμβρίου του έτους.

Η δήλωση παρακρατούμενων φόρων και η συμπλήρωση της βεβαίωσης αποδοχών με τις παροχές σε είδος υποβάλλονται μέχρι 1η Μαρτίου 2021.

Σχολιάστε

*

captcha *